Durrës/ 17 nëntor, 17 të vdekur

Nga Rudina Xhunga

Durrës – Golem, aventura drejt shpresës që vret

Në orën 16:00 të 17 nëntorit, shumëkujt i ka qëlluar të drekojë tek “anija e prishur”, ka parë një gomone gri, 11 metra, me dy motorë, që fare pa u bezdisur nga sytë kureshtarë bënte xhiro rreth bregut. Gomonia ishte blerë në Vlorë, një muaj më parë për 50 milionë lireta, nga durrsaku Naim Dervishi 35 vjec, në bashkëpronësi me kavajasin Zamir Xhihani. Kishte ditë që asnjë skaf nuk bënte rrugën e zakonshme për shkak të motit të keq. Atë ditë deti dukej i qetë dhe gënjente ndonjë sy të pastërvitur, si dhe ndonjë njeri të lodhur nga pritja e gjatë. Pa u menduar shumë skafisti Dervishi nisi udhëtimin me 28 persona në gomone, midis të cilëve 1 fëmijë. Me klandestinët të cilët ishin kryesisht nga Durrësi, por dhe nga Shkodra dhe Lezha, udhëtonin edhe dy kavajas, Shkëlzen Goseni, 19 vjeç e një tjetër që thirrej Memo. Për çfarë ka ndodhur mbrëmjen tragjike, hipotezat janë të ndryshme, por e vërteta mund të rrëfehet vetëm nga 11 protagonistët e mbetur gjallë, një pjesë e së cilëve vazhdojnë të jenë nën mbikëqyrjen e policisë së Brindizit.

Ajo çka është më pranë të besueshmes dhe rrëfehet nga policia e Kavajës dhe vendasit, është: “Atë mbrëmje janë nisur nga “anija e prishur”, tre gomone, dy prej të cilëve u kthyen të trembur nga deti dhe të ndihur nga fati. Gomonia e tragjedisë, vazhdoi rrugën për dy orë. Njëri prej shkaqeve që ajo s’është kthyer, mendohet të jetë se aty ka pasur gati 120 kg marijuanë që duhej të shkonte medoemos në bregun tjetër. gjithsesi asgjë nuk ka rënë në duart e policisë italiane. Duket se në gomone ka plasur një sherr mes Dervishit që donte me çdo kusht të vazhdonte, kavajasve dhe njerëzve të tjerë që iu trembën detit. Në zënkë e sipër kush ka kërkuar kërcënueshëm të kthehet, mund ta kenë hedhur në det, ose të jetë hedhur vetë për të shpëtuar, (variant i të mbijetuarve ky). Ndërkaq taka me majë e këpucës së një gruaje të llahtarisur nga sherri në mes të detit, ka mëshuar fort, duke shpuar njërën prej dhomave të gomones, ndonëse kjo nuk ka sjellë shfryrjen e plotë të saj. Mandej motorët janë fikur, për të mos u ndezur dot më. Deri në atë moment, për gjithçka ndodhte, ishin të informuar Xhihani në Kavajë dhe njeriu që priste në Itali, me anë të celularëve. Në gomone kishte katër celularë. Mandej gomonia ka ngelur në mëshirë të detit të keq dhe stuhisë që i ka shoqëruar të mbijetuarit në tre netë. Celularët nuk funksiononin më, apo të paktën kështu është thënë, nga Xhihani i cili tani ndodhet në duart e policisë së Tiranës. Ndërsa priste kthimin e gomones, ai nuk lajmëroi në polici për mundësinë e mbytjes së saj, me frikën se mund t’i ndodhte gjë, apo dhe me shpresën se ata do kishin përfunduar në Mal të Zi, siç ndodh në raste të tilla. Kjo zgjati deri të mërkurën, kur dërgoi lajm, indirekt, në komisariatin e Kavajës. Shefi i Komisariatit Avni Jasharllari, lajmëroi menjëherë Ministrinë e Brendshme dhe Interpolin italian, i cili nisi kërkimin dhe vetëm të enjten, më 21 nëntor, ora 14:30 në Kavajë erdhi lajmi nga Brindizi. “U gjetën në një gomone 11 të mbijetuar dhe 5 të vdekur. Është arrestuar skafisti dhe Goseni, në xhepat e të cilit u gjetën celularë, ora dhe bizhuteri të pasagjerëve të gomones. Gjithë të tjerët janë nën mbikëqyrjen e policisë”.

Gomonia ishte gjetur vetëm 20 milje larg Brindizit. Pasi e tërhoqën drejt portit, në breg zbritën pas udhëtimit treditor me tmerrin, një fëmijë dhe 4 të rritur të vdekur nga të ftohtit, uria dhe frika, si dhe 11 të mbijetuar në gjendje shumë të keqe shëndetësore. 12 njerëz të tjerë u konsideruan të humbur. Ende nuk dihen emrat e tyre, as arsyet e zhdukjes, pasi të vdekur, apo të gjallë, duhej të mbërrinin 28 vetë në Brindizi. Në ka pasur përleshje dhe hedhje në det, në janë hedhur vullnetarisht, kjo do të mësohet vetëm pas përfundimit të hetimeve. Dihen ndërkaq shumë pak hollësi për të humburit. Grupi i atyre që është nisur me atë gomone ka pritur për një javë dhe ndërsa pjesa më e madhe që ishin nga Durrësi qëndronte në shtëpi, të tjerët kanë qëndruar në dy motele në Golem, emrat e të cilëve thuhen nëpër dhëmbë. Pronarët e hoteleve nuk kanë bërë asnjë deponim deri tani. Por në Kavajë të thonë edhe ndonjë prej emrave të të zhdukurve. Një djalë nga Durrësi, i cili ishte dhëndri i Drejtorit të Drejtorisë së Policisë së Durrësit. Hollësia që tregojnë për të është se ai nuk pagoi për të vdekur, pasi Xhihani “donte t’i bënte nder”.

Një tjetër e humbur është dhe një vajzë nga Fieri e quajtur Klodi. Në njërin prej restoranteve pranë anijes së prishur, të tregojnë se vajza vinte me një grup prej katër vetësh, për gati një javë e gjysmë, të hante aty. Pronari i restorantit kujton se: “Të tjerët ishin të heshtur, ndërsa Klodi me gjallërinë e saj u bë shpejt mikja e të gjithëve. Kishte lënë studimet për fizikë në vitin e dytë, fliste mirë anglisht dhe donte të shkonte ne Itali tek motra. Nuk kishte pamje prostitute, nga ato që jemi mësuar të shohim shpesh këtu. Për të fjetur, vajza me grupin e saj shkonte në një motel afër. Kjo zgjati 1 javë derisa deti u qetësua dhe të dielën në mbrëmje Klodi erdhi të na takojë për të na përshëndetur. I uruam gjithë të mirat. Kur morëm vesh për tragjedinë dhe nuk gjetëm emrin e saj tek të mbijetuarit, e qamë të gjithë. Nuk di në ka qenë vërtetë nga Fieri dhe si e kishte mbiemrin, sepse do të shkoja vetë në shtëpinë e saj për të lajmëruar prindërit” – e mbyll rrëfimin e vet pronari i restorantit./Durrës, 17 nëntor 1997/dritare.net

Mos humbsni oferten nga Spitali Continental,per cdo vizitë perfitoni deri ne 50% ulje. Kliko ketu per te marre Kuponin

Behu i pari për te komentuar

Lini një koment

Adresa juaj e-mail nuk do te publikohet.


*