Nga Vasil Merko
Kosova nuk është thjesht një mike e Shqipërisë. Kosova është gjaku ynë, historia jonë dhe pjesa e pandarë e kombit shqiptar që, në momentet më të vështira, mbajti lart flamurin e shqiptarisë. Nëse sot flasim për një komb që ka mbijetuar sfida të mëdha historike, kjo është edhe falë qëndresës, sakrificës dhe dashurisë së pashoqe të shqiptarëve të Kosovës për atdheun dhe identitetin kombëtar. Sot Shqipëria është një destinacion turistik i njohur në mbarë botën. Bregdeti ynë mirëpret miliona vizitorë dhe emri i Shqipërisë dëgjohet gjithnjë e më shumë në arenën ndërkombëtare. Por nuk duhet të harrojmë se ka pasur një kohë kur vendi ynë ishte ende në hapat e parë të zhvillimit turistik. Në ato vite, kur shumë të huaj nuk e njihnin Shqipërinë, ishin shqiptarët e Kosovës ata që mbushnin rrugët drejt Durrësit, Vlorës, Shëngjinit dhe Sarandës.
Ata nuk erdhën vetëm si pushues; erdhën si vëllezër që mbështesnin vendin e tyre. Me praninë, besimin dhe sakrificën e tyre, ata ndihmuan në ngritjen e turizmit shqiptar dhe në forcimin e ekonomisë kombëtare. Kosovarët nuk sollën vetëm të ardhura. Ata sollën besim te Shqipëria. Ata treguan se ky vend meritonte të vizitohej, të vlerësohej dhe të promovohej. Për shumë vite, ata ishin ambasadorët më të mirë të Shqipërisë në rajon dhe në Europë, duke folur me krenari për bukuritë dhe potencialin e vendit tonë. Një rol po aq të madh ka luajtur Kosova edhe në sport. Kombëtarja Shqiptare nuk do të kishte të njëjtën forcë shpirtërore pa mbështetjen e shqiptarëve të Kosovës. Në stadiumet e Europës, flamuri kuqezi është ngritur lart nga mijëra zemra shqiptare që kanë udhëtuar nga Kosova për të mbështetur ekipin kombëtar. Për ta, Kombëtarja nuk ka qenë thjesht një skuadër futbolli, por simboli i bashkimit të një kombi që nuk mund të ndahet nga kufijtë politikë. Po aq i madh ka qenë edhe kontributi i diasporës kosovare.
Në Gjermani, Zvicër, Austri, Britani, Amerikë dhe në shumë vende të tjera, shqiptarët e Kosovës kanë qenë ndër zërat më të fuqishëm të promovimit të Shqipërisë dhe të çështjes shqiptare. Ata kanë ruajtur identitetin kombëtar, kanë folur me krenari për origjinën e tyre dhe kanë ndihmuar që emri i Shqipërisë të njihet e të respektohet në mbarë botën. Në kulturë dhe muzikë, Kosova ka qenë një nga shtyllat më të forta të afirmimit të shqiptarëve në arenën ndërkombëtare. Artistë si Dua Lipa, Rita Ora, Era Istrefi dhe shumë të tjerë kanë ngritur lart emrin shqiptar në skenat më prestigjioze të botës. Ata kanë treguar me krenari prejardhjen e tyre dhe kanë dëshmuar se talenti shqiptar nuk njeh kufij. Kosova ka ruajtur me përkushtim të jashtëzakonshëm identitetin kombëtar shqiptar. Flamuri kuqezi, gjuha shqipe, traditat, historia dhe kujtesa kombëtare kanë mbetur të gjalla falë qëndresës së shqiptarëve të Kosovës edhe në periudha të vështira dhe të padrejta. Për shumë dekada, ata mbajtën gjallë një ideal që nuk mund të shuhej: idealin e shqiptarisë.
Edhe kultura muzikore shqiptare është pasuruar jashtëzakonisht nga Kosova. Gegërishtja e bukur, me forcën dhe melodinë e saj, është bërë një nga zërat më të fuqishëm të muzikës moderne shqiptare. Artistët e Kosovës kanë sjellë krijimtari, energji dhe identitet, duke e bërë kulturën shqiptare më të pasur dhe më të njohur në botë. Prandaj, kur flasim për Kosovën, nuk duhet të flasim vetëm për marrëdhënie mes dy shteteve. Duhet të flasim për një komb, për një histori dhe për një fat të përbashkët.
Duhet të kujtojmë se Kosova ka qenë gjithmonë pranë Shqipërisë, jo si një e huaj që ndihmon, por si pjesë e vetvetes që nuk e braktis kurrë tjetrën. Ne nuk kemi ndaj Kosovës vetëm lidhje gjaku. Kemi një detyrim kombëtar dhe moral për të nderuar sakrificat, kontributin dhe dashurinë që shqiptarët e Kosovës kanë treguar për Shqipërinë dhe për kombin shqiptar. Prandaj, mirënjohja ndaj Kosovës nuk duhet të mbetet vetëm në fjalë apo në artikuj. Ajo duhet të shfaqet në përditshmërinë tonë. Kudo që takojmë shqiptarë nga Kosova – në plazhe, rrugë, hotele, aeroporte apo pika kufitare – duhet t’i presim me respekt, dashamirësi dhe mirënjohje. Sjellja jonë ndaj tyre duhet të jetë në lartësinë e kontributit që ata kanë dhënë ndër vite për Shqipërinë. Sepse kur mirëpresim kosovarët, nuk po mirëpresim vizitorë të zakonshëm; po mirëpresim vëllezërit dhe motrat tona, të cilëve u detyrohemi shumë më tepër sesa shpesh jemi të gatshëm të pranojmë./dritare.net
