Shqipëria që na mban gjallë! Rudina një ditë në 3 ferma!
Dritare.net

Në një peizazh mediatik ku shpesh mbizotërojnë mitet urbane dhe skepticizmi konsumator lidhur me sigurinë ushqimore, një vështrim i thelluar brenda zinxhirit të prodhimit të qumështit në Shqipëri zbulon një realitet krejt tjetër. Një reportazh i detajuar i gazetares Rudina Xhunga në DritareTV ka ndjekur rrugëtimin e qumështit nga linjat e automatizuara të fabrikës Lufra deri te stallat e fermave moderne që furnizojnë këtë industri, duke hedhur dritë mbi investimet kolosale dhe standardet rigoroze që po aplikohen sot.
Revolucioni teknologjik në përpunim
Pika e parë e kontaktit në këtë rrugëtim është vetë fabrika e përpunimit, e cila prezantohet si një bastion i automatizimit. Drejtuesja e kompanisë Lufra, Antoneta Ndreka, thotë se investimi në teknologji nuk është thjesht çështje efiçence, por një domosdoshmëri higjienike. Procesi i prodhimit, që nga fryrja e shisheve plastike e deri te mbushja dhe mbyllja e tyre, kryhet në një mjedis plotësisht të mbyllur dhe steril. 'Dora e njeriut nuk prek asgjë', është mantra që përsëritet, duke iu referuar makinerive robotike që eliminojnë rrezikut e kontaminimit të jashtëm. Kjo qasje e teknologjisë së lartë shtrihet edhe në magazinimin e produkteve, ku depot frigoriferike ruajnë temperaturën konstante prej 4 gradësh celsius, një standard i panegociueshëm për ruajtjen e vlerave ushqyese.

Përballja me mitet: Qumështi pluhur dhe aflatoksina
Një pjesë thelbësore e diskutimit publik në Shqipëri lidhet me frikën nga përdorimi i qumështit pluhur apo vajit të palmës. Zonja Ndreka i përgjigjet këtyre akuzave me logjikë ekonomike dhe transparencë radikale. Sipas saj, përdorimi i qumështit pluhur është financiarisht i paarsyeshëm, pasi kostoja e tij në tregjet ndërkombëtare shpesh tejkalon atë të qumështit të freskët të grumbulluar nga fermerët vendas. Për më tepër, kompania ka hapur dyert për këdo që dëshiron të verifikojë proceset, duke sfiduar kritikët të sjellin analiza laboratorike që provojnë të kundërtën. Laboratorët e brendshëm të fabrikës janë të pajisur me aparatura moderne që detektojnë jo vetëm parametrat bazë, por edhe prezencën e antibiotikëve dhe aflatoksinës, duke siguruar që çdo litër qumësht që hyn në fabrikë të jetë i pastër.

Rilindja e fermës shqiptare
Kamera e DritareTV zhvendoset më pas në terren, duke vizituar fermat që përbëjnë shtyllën kurrizore të kësaj industrie. Rasti i fermës 'Leçini' në Kavajë është emblematik i transformimit të bujqësisë shqiptare. E drejtuar nga gjenerata e katërt e blegtorëve, kjo fermë ka kaluar nga metodat tradicionale në ato moderne, duke aplikuar modele evropiane të mirëqenies së kafshëve dhe menaxhimit të ushqimit. Fermerët shpjegojnë me pasion se si çdo detaj, nga përbërja e ushqimit (silazh, jonxha, premikse) deri te temperatura e ftohjes së qumështit menjëherë pas mjeljes, monitorohet me rigorozitet. Ata tregojnë se si krizat e kaluara, si ajo e aflatoksinës, kanë shërbyer si mësime të vlefshme, duke i detyruar të përmirësojnë protokollet e ushqimit të kafshëve dhe të investojnë në parandalimin e mykut në foragjere.

Ndalimi i fundit në fermën 'Vjen SHPK' zbulon shkallën industriale që po merr blegtoria. Me mbi 1400 krerë lopë dhe sisteme të avancuara të mjeljes rotative, kjo fermë operon me saktësinë e një kompanie IT. Çdo lopë monitorohet digjitalisht, ku sensorët matin jo vetëm sasinë e qumështit, por edhe shëndetin e kafshës në kohë reale. Ky mikromenaxhim i bazuar në të dhëna tregon se blegtoria nuk është më thjesht punë krahu, por një shkencë e saktë. Ky reportazh tregon se industria e qumështit në Shqipëri po kalon një fazë maturimi. Përmes bashkëpunimit të ngushtë mes përpunuesve dhe fermerëve, dhe përmes investimeve në teknologji dhe siguri, sektori po përpiqet të fitojë besimin e konsumatorit, duke garantuar se produkti në tryezat shqiptare është i sigurt, cilësor dhe 100% natyral./dritare.net
