Rrëfimi i rrallë i Pandi Laços: Historia e jetës sime!
E Mërkurë 10 Qershor 2026, 18:06
Dritare.net
Në një rrugëtim të gjatë dhe të mbushur me emocione, figura e njohur e televizionit, regjisori, moderatori dhe poeti Pandi Laço, ka shpalosur për herë të parë detaje të panjohura të jetës dhe karrierës së tij gjatë një interviste të thelluar në emisionin Dekalog nga Roland Qafoku në DritareTV. Biseda, e cila ka kaluar përmes stacioneve më të rëndësishme të jetës së tij, zbulon jo vetëm profilin e një artisti të kompletuar, por edhe një kronikë të gjallë të shoqërisë shqiptare në tranzicion.
Intervista u ndal gjerësisht te botimi i tij më i fundit, libri me poezi "Mall Bulevardi", një homazh i ndjerë për Tiranën e dikurshme dhe për një epokë ku jeta qytetare kishte një ritëm krejt tjetër. Laço e përshkruan nostalgjinë jo thjesht si një kthim pas në kohë, por si një reagim ndaj fenomeneve aktuale sociale dhe politike. Për të, poezia është një mjet për të kapur emocionet që shpesh humbasin në përditshmërinë e sotme. Në thelb të këtyre reflektimeve ishin edhe prindërit e tij, shkrimtari i njohur Teodor Laço dhe nëna e tij, Loreta, të cilët ndikuan thellësisht në formimin e tij kulturor dhe moral.
Ai rrëfeu vështirësitë për të publikuar krijimet e tij letrare, i vetëdijshëm për hijen e rëndë të të atit në fushën e letërsisë, si dhe dhimbjen e thellë për humbjen e parakohshme të nënës. Një pjesë e rëndësishme e narrativës u fokusua në origjinën e tij nga fshati Dardhë i Korçës. Laço tregoi se dardharët shquhen për një mentalitet të hapur dhe të civilizuar, falë traditës së hershme të emigrimit në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Kjo lidhje me perëndimin solli në Shqipëri një frymë ndryshe, e cila reflektohej qartë në kodin e veshjes, kulturën dhe artin e tyre.
Gjyshi i tij, i cili emigroi në SHBA dhe u regjistrua në Ellis Island, u bë një burim ndihme jetësore për familjen pas Luftës së Dytë Botërore, duke dërguar pako me ushqime nga matanë oqeanit. Vitet e rinisë dhe të gjimnazit u sollën në vëmendje përmes kujtimeve për një kitarë të çarë, e cila ishte një pasuri e vërtetë në kohën e diktaturës. Laço tregoi se si instrumenti kalonte dorë më dorë mes miqve, duke u kthyer në një mjet për të sfiduar uniformitetin e regjimit. Pjesë e kësaj periudhe ishte edhe një incident i rëndë gjatë zborit ushtarak, ku një oficer ia theu kitarën në kokë vetëm sepse po këndonte. Kjo ngjarje, sipas tij, simbolizon shtypjen që u bëhej të rinjve, por njëkohësisht edhe forcën e artit për të rezistuar. Kalimi i tij në botën e televizionit shënoi një pikë kthese për median shqiptare. Me rënien e komunizmit, Laço u bë pjesë e Televizionit Shqiptar (RTSH), duke sjellë një frymë inovative që theu akullin e dekadave të censurës. Ai bashkëpunoi ngushtë me figura të mëdha si Vera Grabocka dhe Adi Krasta, duke sjellë formate që revolucionarizuan ekranin, të tilla si "12 vallëzime pa një të shtunë".
Suksesi kulmoi me "Këngët e Shekullit", një projekt monumental që ringjalli vlerat e vërteta të muzikës së lehtë shqiptare, duke bërë bashkë yjet e të gjitha gjeneratave. Ndër projektet e tij më të dashura, Laço veçoi "Histori me zhurmues", një emision që skanoi periudhën e diktaturës përmes rrëfimeve tronditëse të personazheve që përjetuan persekutimin. Sipas tij, gazetaria e thelluar historike ishte një detyrim moral ndaj shoqërisë. Ai kujtoi momentet e vështira dhe heshtjet e gjata gjatë intervistave me njerëz të vuajtur, siç ishte rasti i motrave me origjinë ruse. Sot, Pandi Laço reflekton me krenari mbi një karrierë të ndërtuar me pasion dhe integritet. Edhe pse pati mundësinë të emigronte në Amerikë pas viteve '90, ai zgjodhi të qëndronte për të kontribuar në atdhe. Me dy vajzat e tij që jetojnë në Gjermani dhe tashmë në rolin e gjyshit, ai vazhdon të jetë një mendje e kthjellët dhe një zë i respektuar në debatin publik, duke mbetur një shembull frymëzues i dedikimit ndaj artit dhe fjalës së lirë./dritare.net
